Zatrzymuje się w połowie swojego życia i stara spojrzeć z dystansem na swoje życie. Choć bohater kreowany mistrzowsko przez Rafała Hajdukiewicza jest dojrzałym mężczyzną, wciąż odzywa się w nim wewnętrzne dziecko domagające się uwagi. Pragnie przygody, ogarnia go sentyment związany ze wspomnieniem pierwszej miłości, ale na ziemię sprowadza go groźba alimentów. Bohater opowiada o relacjach z rodzicami, nie kryje swoich uczuć, żalu i poczucia pustki. Czy ta wyjątkowo mocna w przekazie publiczna spowiedź przyniesie mu katharsis? A nam?