Spotkanie będzie miało formę miniwykładu połączonego z prezentacją nagrań historii mówionych zarejestrowanych w projektach „Pamiętników kobiet z rodzin górniczych” oraz „Archiwum Pamięci Rybniczanek i Rybniczan”. Zaczniemy od pytania o to, po co nam historia mówiona, która nie jest powszechnie rozpoznawalną strategią opowiadania – historia posługuje się co do zasady dokumentem (pisanym, fotografią), zaś historia mówiona kojarzy się przede wszystkim z laboratorium entrografa i antropologa. Pokazując nagrania historii mówionej jako spotkanie i istotny podmiototwórczo proces dla dwóch stron rozmowy (opowiedzenie/słuchanie historii, zapis, archiwizacja, jego późniejsza prezentacja) wrócimy do początku projektów, by posłuchać o tym, jak zbierane opowieści (najpierw pisanych, później także mówionych) stało się kolektywną praktyką opowiadania i budowania relacji. Założenia twórczyń projektów, w tym pomysłodawczyni Moniki Glosowitz, były proste: zbieranie opowieści nigdy nie polegało na „udzieleniu głosu”, ale na zebraniu głosów obecnych, gotowych do zarejestrowania, zbierających lata doświadczeń górniczek, matek, babć, córek czy mieszkanek terenów górniczych.

Po mikrowykładzie odsłuchamy wybrane nagrania zrealizowane w ramach wspomnianych projektów i zaprosimy do wspólnej dyskusji. Kto wie, być może usłyszymy zupełnie nowe, ciekawe historie z regionu.

Agnieszka Lniak – katowiczanka, dźwiękolożka, autorka tekstów naukowych i krytycznych (m. in. w Czasie Kultury, Ruchu Muzycznym czy Odrze) oraz form audialnych. W swojej pracy badawczej podejmuje studia nad kulturą słuchania, rejestruje historie mówione i nagrania terenowe. Współtworzy projekty poświęcone pamięci regionu: „Pamiętniki kobiet z rodzin górniczych” oraz „Archiwum Pamięci Rybniczanek i Rybniczan”.

Wiek: BO Czas trwania: 90 min. Koordynacja: Zofia Kochel

Bilety: 10zł