Mayday jest klasyką gatunku i klasą samą dla siebie. Tutaj nawet didaskalia są opisane bardzo precyzyjnie. Maydaya można by porównać do paczki ze znanej sieci meblarskiej, w której można kupić gotowy produkt z instrukcją montażu i prawie każdy jest w stanie go poskładać z gwarancją, że zawsze wyjdzie podobnie, czyli dobrze. Można jednak, odnosząc się do tej metafory, pozostawić funkcjonalność i ogólny wygląd mebli, ale użyć innych (lepszych) materiałów i ciekawszych (ładniejszych) dodatków.

Mayday jest bardzo dobrze pomyślany, zarówno koncepcyjnie, jak i intuicyjnie. Jest świetnie napisany pod względem komediowości, ale również poszczególnych postaci i sytuacji, w których ci się znajdują. Pomyślałem sobie, że ciekawie byłoby bliżej się temu przyjrzeć. Nie tracąc komediowości tego tekstu poszukać w nim ludzi, którzy jakoś sobie urządzają świat, czegoś chcą, o coś walczą i w końcu, czegoś nie są świadomi. Pomimo tego, że w moim odczuciu farsa jest bajką dla dorosłych, nic nie stoi na przeszkodzie by poszukać tam bohaterów, którzy żyją wokół nas i może tym się tylko od nas różnią, że czegoś tam mają więcej, w coś są bardziej od nas zaangażowani i w końcu nie widzą tego co my – stojący nieco z boku.

[Tadeusz Łomnicki, reżyser]

Reżyser: Tadeusz Łomnicki

Obsada: Matylda Baczyńska jako Mery Smith, Monika Wenta jako Barbara Smith, Maciej Babicz jako Reporter, Aleksander Fiałek jako Stanley Gardner, Piotr Hudziak jako Inspektor Troughton, Filip Kowalczyk jako John Smith, Jerzy Pal jako Inspektor Porterhouse, Kamil Urban jako Bobby Franklyn.

Autor: Ray Cooney

Przekład: Elżbieta Woźniak

Data premiery: 2020-09-12

Gatunek: komedia

Scenografia: Ewa Mroczkowska

Muzyka: Adam Prucnal

Światło: Wiktor Obrok

Choreografia: Justyna Kaczmarska-Orawiec

Kostiumy: Ewa Mroczkowska