Bretońska fotografka Yvonne Kerdudo (1878-1954), zwana Madame Yvonne, uczyła się fachu u samych braci Lumière. W 1908 roku, po krótkim pobycie w Paryżu w poszukiwaniu pracy, powróciła do rodzinnej krainy Trégor, gdzie przez niemal 50 lat, poruszając się na rowerze, utrwalała na szklanych płytkach najważniejsze momenty życia mieszkańców: chrzty, komunie, śluby czy wyjazdy na front, ale także lokalne święta, prace w polu oraz inne sceny z życia codziennego. Jej fotografie ukazują wszystkich: dzieci, młodych i osoby starsze, a nawet… zmarłych. Choć najczęściej wykonywane na zamówienie, zdjęcia te są naznaczone osobistym – bystrym, a zarazem życzliwym – spojrzeniem Madame Yvonne i stanowią bezcenny dokument epoki, uwieczniający mieszkańców Bretanii I połowy XX wieku, ale odkrywający też kulisy pracy fotografki. Jej dorobek to ponad 20 000 fotografii uwiecznionych na 13 400 szklanych płytkach, które pozostawały ukryte gdzieś na strychu przez prawie 45 lat po śmierci autorki, która została z czasem zapomniana. Dopiero, gdy w 2005 roku stowarzyszenie Compagnie Papier Théâtre zakupiło cały zbiór, rozpoczął się społeczny projekt archiwizacyjno-digitalizacyjny, mający ocalić od zapomnienia zarówno samą Yvonne Kerdudo, jak i jej portretowanych. Zbiory przejęło niedawno Archiwum Departamentalne Côtes d’Armor, od 2025 roku udostępnia je publicznie. Podczas wernisażu o fotografce opowie kuratorka wystawy i historyczka sztuki, Marta Tomczak, a o konserwacji szklanych negatywów – Gwénola Furic.