"[O]braz to dla mnie szczególne miejsce spotkania ze światłem i z sobą (...) przez przyleganie. Jest to doświadczenie całości i pełni, której nie da się analizować i interpretować" - w ten sposób opisywał dzieła malarskie Andrzej Łobodziński, istotny dla polskiego środowiska artystycznego twórca sztuk wizualnych XX i XXI wieku. Sztukę postrzegał on jako ośrodek (samo)poznania, ontologiczną strefę graniczną i formę wnikliwego autoportretu.

Janusz Zagrodzki wskazał, że prace łódzkiego profesora wyróżniała "[p]rostota struktury, otwartość koncepcji, znamienne relacje i zderzenia, ciągła możliwość interwencji, [co] umożliwia budowanie dzieł niemal w ruchu". W latach 70. Łobodziński opracował koncepcję struktury formalnej dzieła sztuki jako zbioru luźno powiązanych przedmiotów, która była oparta na założeniu relacji otwartości między konkretnymi elementami kompozycji. Paweł Polit wskazał, że założenie to powstało wokół teoriomnogościowego pojęcia zbioru składników, które wyróżniane są ze względu na określone przypadłości. Artysta wśród stosunków, mających na celu organizację elementów kompozycji malarskiej wyróżniał m.in zmiany rytmiczne, stosunki wielkości i gradację barw. Łobodziński zatem nie tylko tworzył cenne koncepcje teoretyczne, ale poprzez porządkowanie pojęciowe rzeczywistości zwracał uwagę na nowe akcenty w twórczości czasów wielkich przemian w świecie, który go otaczał.

Twórczość Łobodzińskiego jest odzwierciedleniem jego percepcji obrazów - uważna lektura dzieł malarza pozwala zaobserwować i zrozumieć przemiany w historii polskiej sztuki współczesnej przełomu wieków. Szczególną rolę w tym zakresie odgrywają prace artysty z lat 90. XX. wieku, które ukazują rozwój artystyczny, różnorodność technik oraz charakterystyczny język formalny twórcy. Na wystawie znajdą się dzieła ze wskazanej dekady i z kilku kolekcji prywatnych, co pozwoli wzbogacić dyskusję publiczną oraz szerzyć znajomość dorobku artystycznego łódzkiego profesora, który wpłynął na obecne nurty malarstwa.

Andrzej Łobodziński (29.04.1931-19.10.2023) - polski malarz, grafik i scenograf, a także wieloletni nauczyciel akademicki Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych, obecnej Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Od 1972 do 2001 roku kierował Pracownią Podstaw Kompozycji w Studium Kształcenia Podstawowego w macierzystej uczelni. W latach 50. był związany z polską awangardą i taszyzmem oraz grupą "Piąte Koło". Z Ireneuszem Pierzgalskim i Krystynem Zielińskim w latach 60. i 70. rozpowszechniał w polskim środowisku artystycznym instalacje audiowizualne jako innowacyjną formułę ekspresji artystycznej.

Baner Pobierz baner (JPEG, 195,96 kB)