Oprowadzanie po wystawie „Moją Duszą urządź swój algorytm”

Oprowadzanie po wystawie „Moją Duszą urządź swój algorytm”
wtorek, 10 listopada 2026
18:00
Przędzalniana 55
Łódź
Zapisz wydarzenie
Udostępnij wydarzenie
Opis
Wystawa Agaty Cieślak Moją duszą urządź swój algorytm, na której zobaczymy rysunki i obiekty , które powstały w ramach i na marginesach pracy nad filmem „Miror, Miror – The Musical”. Artystka odwołuje się do formatu pitchingu – skondensowanej, intensywnej prezentacji, stosowanej w branży medialnej i świecie startupów, służącej do przekonania potencjalnych, bardzo zajętych i ceniących swój czas, partnerów do pomysłu.
Akcja musicalu osadzona jest w przyszłości, ale pokazywane na wystawie prace są odniesieniem do obecnego stanu rzeczy, społeczno-ekonomiczno-politycznego tu i teraz. Agata Cieślak zadaje pytania o współczesne lęki, takie jak obecność sztucznej inteligencji potęgującej katastrofę klimatyczną i dysproporcje społeczne – robi to także na łamach NN6T w rubryce „Higiena w późnym postkapitalizmie”. Jak zwykle u niej brakuje tu nachalnego alarmizmu, za to jest chęć dotarcia do źródeł współczesnych problemów i poszukiwanie wpływu formy na relacje społeczno-polityczne. Artystka podpowiada, że wsparciem w społecznej emancypacji może być sztuka, nawet jeśli oznacza to dyskomfort i wysiłek w dążeniu do własnej podmiotowości.
Wstęp wolny.
Źródło: plasterlodzki.pl
Opis
Wystawa Agaty Cieślak Moją duszą urządź swój algorytm, na której zobaczymy rysunki i obiekty , które powstały w ramach i na marginesach pracy nad filmem „Miror, Miror – The Musical”. Artystka odwołuje się do formatu pitchingu – skondensowanej, intensywnej prezentacji, stosowanej w branży medialnej i świecie startupów, służącej do przekonania potencjalnych, bardzo zajętych i ceniących swój czas, partnerów do pomysłu.
Akcja musicalu osadzona jest w przyszłości, ale pokazywane na wystawie prace są odniesieniem do obecnego stanu rzeczy, społeczno-ekonomiczno-politycznego tu i teraz. Agata Cieślak zadaje pytania o współczesne lęki, takie jak obecność sztucznej inteligencji potęgującej katastrofę klimatyczną i dysproporcje społeczne – robi to także na łamach NN6T w rubryce „Higiena w późnym postkapitalizmie”. Jak zwykle u niej brakuje tu nachalnego alarmizmu, za to jest chęć dotarcia do źródeł współczesnych problemów i poszukiwanie wpływu formy na relacje społeczno-polityczne. Artystka podpowiada, że wsparciem w społecznej emancypacji może być sztuka, nawet jeśli oznacza to dyskomfort i wysiłek w dążeniu do własnej podmiotowości.
Wstęp wolny.
Źródło: plasterlodzki.pl