L'occasione fa il ladro (Okazja czyni złodzieja) za życia Rossiniego była jego najpopularniejszą jednoaktową operą. Powstała w 1812 roku do libretta Luigiego Prividalego opartego na wodewilu Eugéne'a Scribe'a, a jej akcję napędza przypadkowa zamiana walizek prowadząca do serii pomyłek i świadomych zmian tożsamości. Komedia omyłek staje się zarazem opowieścią o pozorach, rolach społecznych i poszukiwaniu własnej tożsamości. Muzyka łączy typową dla młodego Rossiniego lekkość z teatralnym rozmachem: brawurowe ansamble, wirtuozowskie arie i żywa orkiestracja budują tempo akcji, której ton wyznacza już otwierająca operę w zwartej introdukcji ilustracja burzy, wykorzystana później także w Cyruliku sewilskim. Wykonawcy Berenice Anna Juraszek, Adriana Masiak Ernestina Magdalena Balaszczuk, Hanna Pluta Alberto Mateusz Hęś, Paweł Leja Don Eusebio Rafał Mleczek, Tymur Kulive Don Parmenione Mikołaj Dyka, Adam Pacyno Martino Krystian Bąk, Adam Starck Hanna Marasz-Fiugajska reżyseria Zuzanna Ostropolska-Nalewaja kostiumy, scenografia Mateusz Słowikowski korepetytor, współpraca muzyczna Aleksandra Orłukowicz korepetytorka, współpraca muzyczna Katarzyna Falana korepetytorka, współpraca muzyczna Elżbieta Lejman-Krzysztyniak choreografia Piotr Rzeszutek reżyseria świateł, projekcje multimedialne Joanna Lenart produkcja Piotr Łykowski projekcja napisów Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Dolnośląskiej Marek Wroniszewski dyrygent, kierownictwo muzyczne