Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie Adaptacja, reżyseria, opracowanie muzyczne: Krzysztof Popiołek Scenografia: Anna Wołoszczuk Kostiumy: Piotr Popiołek Koordynator scenograficzny: Krzysztof Pierzyna Asystent reżysera: Grzegorz Gromek Inspicjentka/suflerka: Grażyna Czarkowska Realizacja świateł: Tomasz Świątek Realizacja dźwięku, obsługa projekcji: Szymon Stadniczenko Obsada: Grzegorz Gromek – Terapeuta/Ojciec Agata Zielińska – DDA/Pacjentka Głos z offu – Joanna Fertacz Głos z offu – Halszka Gromek (gościnnie) Czy to polski normal, patrzeć, jak rodzic się upija, tłucze łapskiem w ścianę, szarpie, krzyczy, wyzywa? Chowamy się po kątach i milczymy. DDA to zmowa milczenia. Dlaczego wolimy być anonimowi? Dlaczego publiczne gadanie o dzieciństwie to „wywlekanie”? Bo nikt inny nas nie zrozumie? Bo kogoś urazimy? Ta historia nie jest wyjątkowa – nosi ją w sobie wiele osób.Na czym polega choroba alkoholowa? Kiedy bliska osoba staje się kimś obcym? Jak trafia się na margines społeczeństwa? Czy można urodzić się złym? Ratować własnego ojca, czy przede wszystkim siebie? Mówiąc o syndromie DDA, opowiadając historię z perspektywy ofiary, a nie sprawcy, nie sposób nie wspomnieć jeszcze: o syndromie ratownika, etapach uzależnienia od alkoholu, zmaganiu z traumą, końcu relacji i żalu po stracie.Spektakl jest adaptacją reportażu „Mireczek. Patoopowieść o moim ojcu” Aleksandry Zbroi.