Agnieszka Kajdanowska i Jarosław Parzyszek: Nie tylko Ludwik. Losy rodziny Zamenhofów

- 8 listopada 2026, godz. 15:00

- Centrum im. Ludwika Zamenhofa (Białostocki Ośrodek Kultury), ul. Warszawska 19

- wstęp wolny

Ludwik Zamenhof to najsłynniejszy Białostoczanin na świecie, lekarz okulista, który od dziecięcych lat miał marzenie, aby usunąć bariery komunikacyjne pomiędzy ludźmi. Narzędziem do tego miał być stworzony przez niego język esperanto. Możemy go śmiało nazwać idealistą. Za swoje dążenia był osiem razy nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla.

Niewiele wiemy o jego rodzinie. Wiadomo, że Doktor Esperanto miał liczne rodzeństwo, troje dzieci, wnuka, a potomkowie rodziny Zamenhofów żyją do dziś w różnych częściach świata. Wielu z nich podzielało jego pasję do propagowania esperanta i aktywnie wspierało ruch esperancki, m.in. uczestnicząc w Światowych Kongresach Esperanto. Część z nich biegle znała język i tłumaczyła dzieła światowej literatury na esperanto. Oprócz tego mieli oni też swoje pasje, zawody, którym się na co dzień poświęcali i odnosili w nich sukcesy. Byli wśród nich: wydawca i autor poczytnej gazety dla pań o zdrowiu i urodzie, budowniczy Stadionu Olimpijskiego w Montrealu, autor kilkanaście razy wznawianych podręczników gimnazjalnych do geografii i języka niemieckiego czy ordynator oddziału okulistycznego Szpitala Żydowskiego w Warszawie. Działali także społecznie, m.in. współpracując z Januszem Korczakiem w jego opiece nad sierotami. Idealizm i dążenie, aby ludziom na świecie żyło się lepiej, mieli, można by rzec, w genach. Niestety, II wojnę światową przeżyli tylko nieliczni z nich – żydowskie pochodzenie, a w przypadku rodziny Zamenhofów także samo nazwisko, narażało ich na śmiertelne niebezpieczeństwo.